Hvat er battarí reaktiónsmekanisma?
Battaríreaktiónsmekanisme
Í løtuni er eingin nágreinilig og samsvarandi fatan av elektrokemisku reaktiónsmekanismuni hjá LiFePO4 í vinnuni. Umsetingin av samsettu anionini (PO4)3− ger jarn-baserað stoff til eitt ideelt kandidattilfar til litium-ion battaríkatodur. Hinvegin avmarkar kristallbygnaðurin hjá LiFePO4 leiðsluførleikan og litium-ion diffusiónsførleikan, og tað førir til eina minking í elektrokemiska avrikinum hjá tilfarinum. Ólíkt lagføstum tilfari hevur løðingskurvan hjá LiMPO4 vanliga eitt sera flatt háslætta, sum er ein eyðkendur eginleiki hjá tveimum-fasu reaktiónum, sum merkir, at ein fasuskiftisgongd millum LiMPO4 og MPO4 hendir undir litium{ca}delatión/interlatión.
Reaktiónsmekanismumodell
LiFePO4 fer undir ein tví-reaktiónsmekanisme undir løðing og útløðing í einum battaríi, tvs.

Undir løðingini flytur Li+ úr FeO6-lagnum, fer ígjøgnum elektrolyttin og kemur inn í negativu elektroduna. Fe2+ verður oxiderað til Fe3+, meðan elektronir ferðast frá ytru rásini til negativu elektroduna umvegis kontakterandi leiðandi evnið og streymsavnaran. Útlátsgongdin er tann umvenda.
Fyri at lýsa hesa tví-fasu atferð, hava Padhi og Goodenough o.fl. fyrst legði upp til "kjarnu-skelmodellið," sum leggur upp til, at litium-ion interkalatión/deinterkalatiónstilgongdin fer fram við LiFePO4/FePO4 tví-fasa gjøgnumførinum, sum víst á mynd 4-3a.
Undir løðingini flytur LiFePO4/FePO4-grunnflatin seg áhaldandi frá yvirflatuni móti miðjuni, og trýstir móti kjarnuni. Li+ flytur áhaldandi úteftir, og tað ytra LiFePO4 umskapast áhaldandi til FePO4. Litiumjonir og elektronir fara áhaldandi ígjøgnum nýmyndaða tví-fasu-grensuflatuna fyri at varðveita ein effektivan streym, men litium-ion-diffusiónsferðin er støðug undir ávísum umstøðum. So hvørt sum markið millum tær báðar fasurnar minkar, verður diffusiónin av litiumjonum til endans ikki nóg mikið til at varðveita ein effektivan streym. LiFePO4 í partiklukjarnanum verður ikki fult nýtt, og tað førir til kapasitetstap. Eftir at løðingin er liðug, verður óbrúkt LiFePO4 verandi í miðjuni á partiklinum.
Havandi í huga, at litiumjonir samstundis kunnu interkalera og avinterkalera á fleiri støðum, hava Andersson et al. legði upp til mosaikkmodellið til at forklára byrjanarkapasitetstapið, sum víst á mynd 4-3b. Mosaikkmodellið leggur upp til, at hóast litium-ion-interkalatións- og avinterkalatiónstilgongdin er við LiFePO4/FePO4 tví-fasa-grensuflatanum, so kann tilgongdin henda á øllum støðum innan partiklinum. Undir løðing størri FePO4-økið ymisk støð á partiklinum, og kantarnir á hesum økjum hava tvørkontakt, og skapa nógv óreakterandi deyð øki, og elva sostatt til kapasitetstap. Undir útløðing hendir tann umvenda reaktiónin, har litiumjonir interkalera inn í FePO4 fasuna. Tann parturin við kjarnuna, har litiumjónir ikki eru interkaleraðar, hevur við sær kapasitetstap.

Tvey teoretisk modell vórðu ment samstundis, men kjarnu-skelmodellið er meira góðtikið av granskarum, hóast serligu tilfarið í skel og kjarnu framvegis er umstrítt. Við støði í hesum báðum modellunum kann niðurstøðan gerast, at diffusiónskinetikkurin hjá litiumjonum og løðing eru avgerandi fyri ítøkiligu nýtsluna av øllum elektrodutilfarinum. Við tilgerð av litiumjarnfosfatkatodutilfari verður roynt at fáa partiklar við lítlari og einsháttaðari partiklustødd (nanoskala ella mikroporøs), við at nýta kolhúðing (nanokolfilmur) og iondoping til at betra um leiðsluna og litiumiondiffusiónina.
Við djúpari fatan av LiMPO tilfari varð funnið útav, at hesi bæði modellini vanrøktu teir sera anisotropu eginleikarnar hjá litiumjonflutningi í LiMPO tilfari. Laffont legði upp til eitt "Nýtt kjarnu-skelmodell" fyri at rætta manglarnar í "kjarnu-skelmodellinum." Við at byggja á hetta kannaði Delmas LiFePO-partiklar í ymiskum úttøkutilstandi og legði upp til eitt "Domino-cascade Model," sum effektivt forklarar skjótu løðingar- og útløðingarvirknið hjá nanoskala partiklum, sum víst á mynd 4-4.
Við djúpari fatan av LiMPO tilfari varð funnið útav, at hesi bæði modellini vanrøktu teir sera anisotropu eginleikarnar hjá litiumjonflutningi í LiMPO tilfari. Laffont legði upp til eitt "Nýtt kjarnu-skelmodell" fyri at rætta manglarnar í "kjarnu-skelmodellinum." Við at byggja á hetta kannaði Delmas LiFePO-partiklar í ymiskum úttøkutilstandi og legði upp til eitt "Domino-cascade Model," sum effektivt forklarar skjótu løðingar- og útløðingarvirknið hjá nanoskala partiklum, sum víst á mynd 4-4.
Hóast týðandi munin á áðurnevndu modellum, so liggur kjarnumálið í spádóminum og karakteriseringini av tví-fasu-grensuni. Av tí at kinetikkurin við litium-innseting/útdrátti og fasuskifti eru sera treytað av partiklustødd, morfologi og fysisk-kemiskum eginleikum hjá tilfarinum, kunnu omanfyristandandi umrøður (herundir tvístøður millum modellir) stava frá ófullfíggjaðum royndarviðurskiftum.

Fasuskiftisskipan
Við menningini av mikroskopi og spektroskopi hava fastar upploysingarreaktiónir og millumfasur verið eygleiðaðar og uppdagaðar undir fasuskiftinum hjá LiMPO4 tilfari, sum vísir, at ein annar fasuskiftismekanisme kann vera til í LiMPO4 tilfari. Í vanligum fastloysingarreaktiónum vísa kyknuparametrini og kyknurúmdin áhaldandi broytingar undir fasuskiftum. Gjøgnum nakrar ekstremar royndarviðurskifti og karakteriseringshættir, so sum ultra-smáar partiklar (nanoskala) og høg-rate løðing-útlát (yvir 10C), hava fastar upploysingarreaktiónir og tilveran av millumfasum verið eygleiðaðar í LiMPO4.
Fasuskifti undir løðing-útløðingartilgongdum við stovuhita. Litium-ion battarí vísa góða afturvendandi evni undir løðing-útløðingarringrásum, sum er tengt at strukturella líkleikanum millum fasutilstandirnar eftir litium-ion avinterkalatión/interkalatión. Undir løðing-útløðingartilgongdum er kapasitetsniðurbrótingin í battarínum tætt knýtt at fasuskiftiskinetikkinum. Sambært bygnaðinum hjá LiFePO4 er [100]pmnb-rákið mest hóskandi fyri litium-ion-flyting, og markið millum tær báðar fasurnar flytur seg eftir c-ásinum undir løðing-útløðingartilgongdum.
(1) LívLívPO4/FePO4The ratio of LiFePO₄/FePO₄ changes continuously with the battery charge-discharge reaction (the value of x in LiₓFePO₄ changes continuously). As lithium ions are extracted, the intensity of the diffraction peak produced by LiFePO₄ gradually decreases. When δ>0,2, byrjar diffraktiónstoppurin hjá Li10δFePO4 at hvørva, og intensiteturin á diffraktiónstoppinum, sum FePO4 framleiðir, økist stigvíst. Umvent, so hvørt sum litiumjónir verða settar inn, minkar styrkin á diffraktiónstoppinum, sum FePO4 framleiðir, stigvíst, og styrkin á diffraktiónstoppinum, sum Li11δFePO4 framleiðir, økist stigvíst.
(2) Li1FePO4/Li11yFePO4LiFePO4 við stovuhita er ein blanding av Fe3+/Fe2+ blandaðum-valens mesofasu Li1FePO4/Li10 FePO4. og umboða ávikavist burðartøttleikan og hoppisannlíkindini undir løðing og útløðing. Pulvurneutron-diffraktiónin avdúkaði, at tey optimalu virðini fyri og eru ávikavist 0,05 og 0,11. Faktorar sum iondoping, hiti, umskiftismetal, partiklustødd og ikki--javnvágstilstandur við yvirpotentiali ávirka øll virðini á og . At økja um virðini á og fer at betra um kinetisku avrikini hjá elektrodureaktionini undir løðing og útløðing við stovuhita.
3.Hiti og fasubýti
Við 450 stigum er ein fast upploysing av LiFePO4 til, meðan við stovuhita eru tvær metastabilar fasur til: Li0.27FePO4 og Li0.5FePO4. Omanfyri 500 stig , byrjar LiFePO4 at niðurbrótast til ikki--olivin-sambond; samansetingin og innihaldið av hesum fosfatum ella fosfidum er treytað av virðinum á x. Millum 400 og 500 stig , er bert ein fast upploysing av LiFePO4 til.
Broytingarnar undir køling eru nógv fløktari enn tær undir upphiting. Samansetingin av blandingini undir kølingini er treytað av virðinum á x og hitatilgongdini. Við køling niðurbrótist LiFePO4 fyrst til eina blanding av tveimum ikki--olivinfasum, hvørs lutfall eru treytað av byrjanarvirðinum á hita og x. Tá hitin er undir (140±20 stig ), gerst tví-fasaskipanin ein meira fløkt skipan, har LiFePO4 og FePO4 samliva við tveimum øðrum olivin-slags stofnum, Li11FePO4 og Li24Fe. Aldring av hesi blanding við stovuhita ger, at fýra-fasaskipanin stigvíst umskapast til eina tví-fasa skipan av LiFePO4 og FePO4.

Bygnaðurin av jarnfosfati
FePO4 er til í fleiri strukturum: 1 Eftir fullkomna delitiering av LiFePO4 verður ortorombiskur FePO4 myndaður; Triclinic FePO4 hevur ein kvarts-líknandi bygnað, har allar kationir eru tetraedrisk samskipaðar; Monokliniskt og ortorombiskt FePO4 kunnu gerast úr hvør sínum hydratum. Allir hesir krystallisku formarnir av FePO4, eins og amorf FePO4, kunnu umskapast til trikliniskt FePO4 við upphiting.
Umskapanin frá LiFePO4 til FePO4 er sein og ófullfíggjað, men fullkomin, tá hitin fer upp um 500 stig . Undir battarírakstrarumstøðum er katodutilfarið kinetiskt støðugt. Undir samsýningini av LiFePO4 er alneyðugt at tryggja, at FePO4 ikki er til staðar. Um tað er til staðar, verður triklinisk FePO4 framleitt við upphiting, og tað førir til eina ikki-elektrokemiskt virkna glasfasu á tilfarsflatanum við høgum hita.
Iondoping og leiðsla
Iondoping kann betra um leiðsluna hjá tilfari. P-slags hálvleiðaraleiðandi tilfar við leiðslu, sum røkkur 10−2 S/cm, fáast gjøgnum iondoping. Doping er ein sera fløkt tilgongd: øðrumegin vísa tættleikafunktiónsteori (DFT) útrokningar av elektroniska bygnaðinum av LiFePO4 undir lokalu tættleikanærleikanum (LDA) og generaliseraðari gradientnærleika (GGA), at tilfarið skal vísa eyðkenni av einum metalliskum ella hálvleiðarabandsbreiðum tilfari, við einum valensbandsbreiðum app3. eV, sum er í stríð við ta lágu leiðsluna, sum í roynd og veru er uppdagað. Hinvegin er ein betri valensbandsbygnaður teoretiskt gjørligur, tá hugsað verður um samvirkanina millum elektronorbitalar og Coulomb-samvirkanina eftir iondoping.
DFT-útrokningar av Mg- ella Cr-doteraðum LiFePO4 vísa, at mesta tættleikin av elektroniskum tilstandum er nærhendis Fermi-støðinum, sum forklarar metallisku leiðsluna hjá doteraða tilfarinum. Broytingin í leiðsluni orsakað av iondoping kann hava samband við hesi viðurskifti:
1) Kantarnir á løðingsberaraøkjunum eru metalliseraðir.
2) Iondoping minkar um breiddina á valensbandinum og leiðslubandinum.
3) Um elektronbylgjufunktiónin hjá dopantjonunum fer upp um eina ávísa kritiska konsentratión, førir tað til, at eitt leiðsluband verður myndað.
4) Slag, konsentratión og býti av dopantjonum.
5) Í nógvum M-O metaloxidum kemur eitt metalleiðsluband fram, tá M-M bindingarfjarstøðan er minni enn 3 × 10−10 m.
6) Undir syntesu elvir tilsetingin av organiskum kolvetni til kolvetnishúðing av tilfarinum, og skapar eina effektiva leiðsluleið.
7) Útsjóndin av Fe2P. Undir syntesu minkar tilsetingin av yvirskotskolvetni um fosfatið.

8) Fe3+/Fe2+ redox parið virkar sum katalysatorur í reduktiónini av LiFePO4.
Ávirkanin av elektrolyti
LiFePO4 vísir reaktivitet við vanliga nýttum elektrolytum. Elektrokemiska atferðin hjá tilfarinum er høgt korrelerað við yvirflatuevnafrøðina innan í elektrolyttinum. Yvirhøvur myndast ein passiveringsfilmur á yvirflatuni á tilfarinum. Hesin filmurin ger litium-ion diffusión lættari, forðar fyri tapi av virknum tilfari, og skal tola rúmdar- og yvirflatubroytingar undir litium-ion innseting/úttøku. Kol-húðaðir LiFePO4 yvirflatufilmar innihalda evni sum LiF, LiPF6, LiFf− og LilPOF−.
Vanligar elektrolyttar innihalda vanliga alkylkarbonat og litiumsalt. Katodutilfarið fer undir nógvar møguligar reaktiónir í elektrolyttinum. Til dømis er í LiPF6-loysnum sýru-basu-reaktiónin millum LiFePO4 og spornøgdir av HF óunnilig. Nærveran av HF í elektrolyttinum hevur tvær skaðiligar ávirkanir: í fyrsta lagi substitutiónsreaktionin millum jarnjonir og protonir; og í øðrum lagi reaktiónin av Li-jonum og F-jonum á partikluflatanum til at mynda LiF, sum forðar fyri Li+-diffusión.
Jarnjónir upploysast í elektrolytum. Royndir av jarnjonupploysingini av LiFePO4 í ymiskum elektrolytum vístu fylgjandi:
1) Í elektrolytum, sum eru fríir fyri súrum dálkandi evnum, sjálvt við hækkaðum hita, er upploysingin av jarnjonum og avleiðandi massutap av virkna tilfarinum lítil.
2) Hægri upploysingarsúrleiki førir til lættari jarnjonupploysing.
3) Hægri hiti førir til lættari jarnjonupploysing.
4) Hægri kolvetnisinnihald innan tilfarið hevur við sær størri tilfarsstabilitet.
Kontaktøkið millum virkna tilfarið og bindandi evnið er mest viðkvæmt fyri tæring. Hendan tæring kann sleppast undan við at nýta eina alkaliska mesofasu ella at leggja súr skúgvandi tilsetingarevni á. Í litium-ion battaríum, sum brúka LiFePO4 sum katodutilfar, kunnu ikki--súr elektrolyttar ella kolvetnistilseting ella klæðing av LiFePO4 nýtast til at fyribyrgja massutap.
Dynamiskir eginleikar
Kinetisku eginleikarnir hjá LiFePO4 katodutilfari eru ikki fult skildir enn. Tað verður alment hildið, at partiklustødd og býti, leiðsla, iondiffusión, kinetikkur undir fasuskiftum (løðing-útløðingargongd), og kolhúðing/doping øll ávirka avrikið hjá battarínum við ymiskum løðing-útløðingartíðum. Einsháttað koldoping merkir, at litiumjonir og elektronir kunnu setast inn og útvinnast á sama stað í virkna tilfarinum, og minkar um elektrodupolarisatiónina.
(1) Ávirkan av leiðslu á kapasitet Lága leiðslan av reinum LiFePO4 førir beinleiðis til eina minking í høga-rate útløðingarkapasitetinum hjá battarínum. Leiðslan hjá reinum LiFePO4 er umleið 10−9 S/cm, og útløðingarkapasiteturin minkar nógv úr 148 mA·h/g við 0,2C útløðingartíð til 85 mA·h/g við 5C útlátstíð. Høga-rate útlátskapasiteturin hjá katodutilfarinum økist ikki altíð við vaksandi leiðsluføri. Við lágari leiðslu betra ein øking í leiðsluni um elektrokemisku kinetikkina í tilfarinum. Tá tilfarsleiðslan fer upp um eitt ávíst kritiskt virði, er leiðslan ikki longur avgerandi fyri ferðsluførleikan hjá tilfarinum. LiFe0.2Ni0.1PO4 (1,0 × 10−7 S/cm), við síni lágu leiðsluføri, vísir betri høga-ferð útlátskapasitet enn LiFePO4 (4,0 × 10−·0), við útlátskapasiteti m/c m ávikavist 55 mA·h/g við 10C útløðingartíð. Hetta bendir á, at litium-ion diffusión kann hava avloyst leiðsluna sum avgerandi faktorin í elektrokemisku eginleikunum hjá litium{25}}ion battaríum.
(2) Litium-ion-diffusión Litium-ion-diffusión er avgjørd av bæði innanhýsis og uttanhýsis faktorum. Ytri viðurskifti eru partiklustødd, útbreiðsla og morfologi. Innanhýsis faktorar vísa í høvuðsheitum til litium-ion diffusiónsstuðulin. Litium-ion diffusiónsstuðulin er eitt konstant virði; diffusiónsførleikin hjá litiumjonum minkar við vaksandi partiklustødd, tí diffusiónsleiðin hjá litiumjonum innan í partiklinum økist. Diffusiónsførleikin hjá litiumjonum er umvent lutfalsligur við kvadratin av partiklustøddini og beinleiðis lutfalsligur við litium-ion diffusiónsstuðulin. Partiklustødd hevur størri ávirkan á litium-iondiffusión enn diffusiónsstuðulin. Talgild útrokning av litium-ion diffusiónsstuðlinum skal setast saman við ávísum mátihættum og teoretiskum modellum. Høvuðsmátihættirnir eru galvanostatisk titrering (GITT) og elektrokemisk mótstøðuspektroskopi (EIS ella AC-mótstøða).
(3) Tvær-dimensionellar skalaelektrodur: Tunnar-filmelektrodur økja um elektroduvirksemið við at økja um yvirflatuøkið. Í tunnum-filmelektrodum fara elektronir inn í streymsavnaran meðan litiumjónir koma inn í elektrolytin úr mótsatari ætt. Við myndugleikanum av FePO4-lagnum minkar mótstøðan móti elektronrørslu, meðan mótstøðan móti litium-ionrørslu økist. FePO4 kjarnur fyrst við kristallbrekum og veksur síðani í allar ættir, og tálmar litium-ion diffusiónina, til litiumjonir ikki kunnu sleppa undan í [100] ættina.

